یکی بود یکی نبود
زیر گنبد کبود روی رفت تنگ بلور
توی تنگ یه ماهی بود ماهی پولک طلا
 رو تنش بازی نور بالهاش رنگین کمون
 چشم بد الهی کور
اما انگار تو دلش یه غم قدیمی بود تو دلش یه عالمه حرفای صمیمی بود
باصدای بی صدا لابلای صدفا زیر لب میگفت:
 ای روزگار بی وفا تک وتنها توی تنگ دارم از دست میرم
آخرشم میدونم باید اینجا بمیرم چون که تنهایی من مثل دریای غم
 واسه این گوی بلور یه ماهی خیلی کمه چی می شد یه روزی صبح وقتی پا میشم زخواب
 ببینم یه همزبون کنارم تو تنگ آب
 اگه زشتم که باشه مثل خرچنگای پیر با چشمای تا به تا پولکایی مثل قیر
اگه صحم نونمه هر روزی چاپو کنه  اگه از رو تنبلی خودشه ولو کنه
 من بازم انو میخوام اگه همزبون باشه حرفو بفهمه تا
تنهایم تموم بشه
اگه اینجوری بشه صدفا غزل میشن قطره قطرهای آب یک دفه غزل میشن
اگه اینجوری بشه توی تنگ کوچیکم پر مروارید میشه بجای حباب غم
خدا جون این دل تنگ داره خون میشه ببین اون داره یه آرزو روشو نندازی زمین
ماهی قصه ما  ماهی پولک طلا سرکش رو به خدا دلکش غرق دعا
خورشید از کوهای دور خودشو بالا کشید دست نورش روی آب یه ورق طلا کشید
ماهی قصه ما ماهی پولک طلا توی خواب و بیداری لا بلای صدفا
رو لبش خنده شاد داشت می دید میون خواب یه ماعین خودش کنارش تو تنگ آب
ولی خورشید بلا با تلنگ ورای نور میگرفت با شیطنت خوابو از چشماش بزور
ماهی پولک طلا غلتی زد رو به طلوع پر غصه پر درد گریهاش شده شروع
اخه لعنتی چته حقه خوابم ندارم توی این دریایی غم یه حبابم ندارم
نمیتونی بینی خنده و حتی تو خواب دیدی اشکای منو حالا حی بتاب
تو افق خوردشید خانوم دل نازکش شکست غم ماهی منو دید
دوباره به خون نشست ماهی پولک طل تو دلش دریای درد
تو چشماشش دریای شور رو لبش یه آه سرد چشمو از افق گرفت
غلتی زد رو صدفا خواست ببنده چشماشو یه دفه دید خدا یه ماهی عین خودش
نه جونم یه شاهپری رو به روش رو صدفا پر نازویه پری
لم داده تو تنگ آب داره میخنده چشاش یه غزل یه شعر ناب یه حسی توعمق نگاش
ماهی فلک زده ماهی پولک طلا دیگه معتلش نکرد یه هویی پرید هوا
با تموم سرعتش رفت به ماهی برسه میدونست تا آرزوش فاصلش یه نفسه
شاپریم انگاری درد بی همدمی داشت چون اونم همین جوری سر به سوی او گذاشت
این یکی از این طرف اون یکی از اون طرف یه دفه یه جسم سخت
یه دفه خون و صدف ماهی پولک طلا گیج و ویج و نیمه جون
رو صدف افتاده بود رو لباش یه قطره خون با خودش حرف می زد
چیه این هان..!!
یه جسم سخت مثل شیشه مثل سنگ ای خدا لعنت به بخت  اون تو یه تنگ دیگه ست
اخ داره حرف میزنه چی می خواد بهم بگه انگاری با این سوال به تنش جونی اومد
به دلش نور امید به رگاش خونی اومد به خودش تکونی داد چرخی زد میون آب
پای دیواره اومد پر شورواظطراب شاپرییم مثل اون روبروش ایستاده بود
عکس چشم ماهی مون تو چشاش افتاده بود ماهی پولک طلا پر شادی پر غم
به خودش گفت که باید کارو یه سره کنم تا بر دسته تنگ خودشو عقب کشید
یه دفه مثل یه تیر سوی شاپری پرید پر کشد پولک طلا تو دلش یه آرزو
از تو تنگ روی رفت تا تو تنگ روبرو...
خورشید تنگ غروب بال و بندیل شو بست یه نگاه به طاقچه کرد
دوباره به خون نشست روی رب یه دست خیس
آینه ی رو پاک می کرد اون طرف دست دیگه
یه ماهی رو خاک می کرد اما خورشید می دونست
تا هزار سال دیگه لکه ای رو آینه
قصه او سو می کرد قصه غصه اون
ماهی پولک طلا که یه روزی
 بی هیچ رفت به
شهر آینها

دانلود دکلمه

نمیدونم چرا هر سال درست روز تولدم یا چند روز مونده به تولدم یه غم عجیب و مبهم تو دلم دارم....

بچه که بودم اسفند ماه که شروع می شد هر روز با خودم می گفتم " آه!ماه من هست"...تا می رسید به روز تولدم. از صبح روز تولدم که بیدار می شدم می گفتم امروز روز من هست

اما الان . . .

غم ها به اندازه سن ما بزرگ شدن

من با دنیایی از آرزوهای دور اتفاقهای تلخ امسال رو هم  گذراندم  

امسال سال خیلی سختی بود خیلی......

کاش  اصلا به دنیا نمیومدم.....

 م هک شد ID این دم آخرییم

گویا کسی که این کار کثیف و انجام داده

به دوستانی که ID شون تو بوده ADDListam توهین کرده      

همینجا از همشون  رسما عذر خواهی میکنم.

شب رفتنت عزيزم هرگز از يادم نميره

واسه هر كسي كه ميگم قصه شو اتيش ميگيره

دل من يه دريا خون بود

چشم تو يه دنيا ترديد

...

بارون اون شب دستشو ار سر چشمام بر نميداشت

     به سالروز آمدنم

     به برگزیده شدنم برای بودن                                                                              

     اما  ، بودن کافی است؟

     " بودن یا نبودن ، مسئله این است "

     آیا به راستی مسئله این است؟!

ما که  گفتیم تورو داریم با بهار کاری نداریم
توی سرمای زمستون با تو گرم بیقراریم
ما که قربون تو رفتیم هنوزم که بر نگشتی
روزی صد بار عاشقونه با بهونه بی بهونه دورتو گشتیم و گشتیم
چه کسی عاشق تر از من واسه قلب مهربونت
چه کسی لایق تر از من که بشه فدای جونت
اما انگار همه چیز شد مال اون
هر چی که ما ساخته بودیم همشون شد ماله اون
حتی دیگه تیشه عشق شیرین جون ماله اون
زیر بارون قصه لیلی ومجنون ماله اون
همه اون  شبای ستاره بارون ما له اون
هنوزم مثله قدیما  باز میمونم چشم به راهت
تا که برگردی ببینی چی کشیدم با گناهت
هنوزم عاشقتم من , حتی بعد از اون اشتباهت
چه کسی عاشق تر از من واسه قلب مهربونت
چه کسی لایق تر از من که بشه فدای جونت
ما که  گفتیم تورو داریم با بهار کاری نداریم
ما که قربون تو رفتیم هنوزم که بر نگشتی
 روزی صد بار عاشقونه با بهونه بی بهونه دورتو گشتیم و گشتیم

نفسام توی سینه دارن بهونه ی تو
از یاد من نمیره محراب شونه ی تو 
رفتی ولی نرفته یاد تو از سر من
هرگز نمیشه عشقی بعد تو باور من

باز مثل هر شب بغضي راه گلويم را سد کرده است
مي خواهم نامت را صدا کنم
اما نمي توانم
باد مي وزد و دفتر خاطرات را ورق مي زند
در ميان خاطرات پوسيده ام باز تو را مي بينم
اشک هايم جاري مي شوند
خاطرات پوسيده را به قلبم مي فشارم تا ياد تو آرامم کند
دفتر خاطرات خيس مي شود
و نوشته هايم آرام آرام محو مي شوند
تمام دفترم سفيد مي شود
تنها يک کلمه در آن باقي مي ماند
و من مي دانم که...
نام تو هرگز محو نخواهد شد!